In april heb ik samen met Coby, mijn partner, gewandeld in de Maestrazgo. 
Nooit van gehoord? Nou ik ook niet, tenminste niet voordat we er zoekend naar een mooi wandelgebied op het internet op stuitten. Het is een bergachtig gebied in Spanje. Wild, ongerept en zeer dun bevolkt. Toeristen zijn er nauwelijks en je kunt er de hele dag lopen zonder een mens tegen te komen. De omgeving is er werkelijk prachtig.

Het bericht overvalt me een beetje. Het is vrijdagmiddag als ik hoor dat 700.000 landgenoten voornemens zijn om het land te verlaten om van een welverdiende vakantie te gaan genieten. O ja natuurlijk, het is krokusvakantie. De scholen sluiten hun deuren en we trekken er weer massaal op uit.

Heb je ooit een kind horen zeggen: ik wil filiaalchef van de Albert Heijn worden of afdelingshoofd bij een gemeente. Ik eigenlijk niet. Piloot, dokter, brandweerman, balletdanseres, zanger of misschien wel “iets met computers”, dat stellen de meeste kinderen zich voor van hun toekomst. Maar leidinggevende worden, hooguit als het de baas van Nederland of de wereld mag zijn. Dat dan nog wel.